‘Kiezen voor de waarheid,’ had Yitschak gezegd, ‘is als een kaars in de wind gaan staan. De misstappen van een mens breken zijn moed en ontnemen hem zijn kracht. Maar met innerlijke overtuiging kan men bij de zwaarste storm zijn vlam brandend houden.’
Niet dat het God veel uitmaakte. Die had alle tijd van de wereld tot het moment waarop de hele Schepping uit eigen beweging voor liefde koos.
In: De Kabbalist, van Geert Kimpen. Over het levensverhaal van rabbi Chaim Vital. (blz. 176)
Soms lees je van die uitspraken waar je wel op moet reageren. In de EO-gids van de komende week kwam ik er zo een tegen. Hier volgt hij:
“Wordt er niet gesproken over de toorn van God, dan wordt het evangelie niet verkondigd”. Oscar Lohuis licht zijn uitspraak toe door te zeggen: “In getuigenis of prediking waarin uitsluitend over Gods liefde wordt gesproken, mist de kern van het Goede Nieuws”.
Eerlijk is eerlijk, ik heb Oscar hoog staan, maar hier slaat hij volgens mij de christelijke plank mis.
Ik wil hier graag een andere stelling tegenover stellen (deze zal de EO-gids wel niet halen)
“Als je de liefde van God gelijkstelt met Zijn toorn dan creëer je een heidens godsbeeld en wordt het evangelie niet verkondigd”. Oscar trekt in zijn stelling de liefde en toorn van God uit elkaar. God krijgt dan twee gezichten: aan de ene kant is Hij liefde en aan de andere kant toorn. Op deze manier scheur je het wezen van de Here God uit elkaar en creëer je een God zoals de volken rondom Israël die kenden. De goden van de volken rondom Israël moest je tevreden stellen met offers. Ze hielden van je (voorwaardelijk) zolang je de godheid maar tevreden stelde. Anders kreeg je te maken met toorn van de god.
In 1 Joh. 4 stelt Johannes: God IS liefde. (1 Joh.4:16). Dit is Zijn wezen! Over de vermenging met straf/toorn, lees maar verder in 1 Joh. 4:18: “Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit; want de vrees houdt verband met straf en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde. Wij hebben lief, omdat Hij ons heeft liefgehad”. In de traditionele theologie is God boos/toornig op ons kleine mensjes, daarom stuurt Hij Jezus om God gunstig te stemmen. Lieve mensen dit is een door en door heidens godsbeeld. God stuurt Zijn zoon niet omdat Hij boos op ons is, maar omdat Hij van ons houdt (zie Joh.3:16 ‘Alzo lief had God de wereld…). Daarbij hoeft God niet verzoend te worden omdat Hij toornig zou zijn. Het is juist de mens die boos is op God, wij worden door Jezus veranderd/verzoend met God (lees 2 Kor 5:19, God was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende).
Ten slotte poneert Oscar met zijn tegenstelling tussen Gods liefde en toorn een valse tegenstelling. Als God boos is en toornt dan is dat ten diepste een daad geïnspireerd vanuit Zijn liefde. Je kunt het vergelijken met een vader die zielsveel van zijn kind houdt. Als dat kind straf verdient, toorn dus, dan straft de vader vanuit liefde (met tranen is zijn ogen) zijn kind. Daarbij is toorn in het bijbelse denken ‘gericht’, wat letterlijk de betekenis in zich heeft van ‘recht maken wat krom is’. Met andere worden toorn heeft ten diepste een heilzaam doel en vindt plaats vanuit Liefde.
Het nu volgende stukje komt uit het volgende boek: Ir. J. van der Graaf, Delen of Helen, Hervormd kerkelijk leven in en met de Gereformeerde Bond, 1906-1951, Kok Kampen, 1978, blz. 47.
“Leven na dit leven
Ds. J.A. Cramer, hervormd predikant te Den Haag, heeft blijkens een stuk in Opwaarts merkwaardige opvattingen over het leven na dit leven.
,,1. Ik acht het buiten alle twijfel, dat de gelegenheid om zich te bekeren,… na de dood evenzeer blijft als voor de dood: Mij dunkt, wij blijven na de dood dezelfde geestelijke wezens, die wij vóór de dood waren en wij beginnen aan de andere zijde van het graf weder op hetzelfde punt, waar we aan deze zijde van het graf zijn geëindigd.
2. De voorstelling, dat de ure van ’t lichamelijk sterven voor eeuwig over onze geestelijke toestand zou beslissen, vind ik absurd (zeer dwaas).
3. Eeuwige straffen voor tijdelijke zonden. Gij gevoelt, dat gaat niet.
4. Ons hart went aan de prediking van een eeuwige verdoemenis spoedig genoeg; dan moet ge maar eens kijken naar de onaandoenlijke gezichten van Veluwse boeren, die er al op zitten te wachten en teleurgesteld zijn als ze die prediking niet te horen krijgen.
5. (Er zijn mensen die door allerlei omstandigheden niet kunnen geloven). Maar wat verhindert ons aan te nemen dat na de dood de belemmeringen zullen worden weggenomen?
6. Zij die willen geloven en niet kúnnen, en al meer blijven willen en al maar niet kúnnen, en al worstelende zonder te overwinnen sterven, zullen na de dood verkrijgen al wat zij in dit leven steeds te vergeefs hebben gezocht.
7. Wij geloven dat het merendeel der mensheid eerst na de dood de diepte strijf zal moeten doorworstelen, die hier (op aarde) angstvallig wordt gemeden.
8. En wanneer iemand het nu niet met mij eens is, of wanneer iemand nu met een paar Bijbelteksten of met een paar stukken dogmatiek gereed staat om die naar mij toe te werpen, dan ben ik niet van plan terug te gooien.”
dr. J.A. Cramer
(1864-1952) stond als hervormd predikant in Nederhemert, Alkmaar en Den Haag en
was hoogleraar kerk- en dogmengeschiedenis in Utrecht
"Het evangelie is geen leerboek voor persoonlijk geluk of een stappenplan voor innerlijke stilte, maar een proclamatie van bevrijding van een verdrukte wereld. Jezus is geen goeroe, maar een Bevrijder".
Boele P. Ytsma (in Van de kaart, Manifest van een gepassioneerde twijfelaar, blz. 98)
Hoe krijg je Israël en Assyrië onder één dak? Jona, als zoon van Israël, slachtoffer van het wrede soldatenvolk Assyrië heeft terecht grote problemen met Gods barmhartigheid voor Assyrië. Hij kon het (nog) niet meemaken. God veroordeelt Jona niet maar probeert hem Zijn hart te laten zien voor de volken.
Jona staat hierin min of meer ook een beetje symbool voor de Kerk. De kerk heeft grote problemen met Gods barmhartigheid voor de volken (de –nog- niet gelovigen). Ze heeft in haar (eigen) wijsheid bedacht dat de volken voor altijd buiten het heil blijven. God veroordeelt de Kerk niet maar probeert haar Zijn hart te laten zien.
Deze en andere gedachten over Jona hoor je terug (vanuit het Woord uitgewerkt) in de onderstaande preek.
Download 25_2009_Wim_Hoogendijk.mp3
(preek gehouden vlak voor de zomervakantie in de Evangelie Gemeente in Zoetermeer)
“Grote geest, wiens stem ik hoor in de winden en wiens adem de ganse wereld leven schenkt, verhoor mij! Ik treed voor uw aangezicht als een van uw vele kinderen. Zie, ik ben klein en zwak; ik heb uw kracht en wijsheid nodig. Doe mij in schoonheid leven en mijn ogen altijd de purperrode zonsondergang aanschouwen. Mogen mijn handen de dingen eerbiedigen die Gij geschapen hebt, en mijn oren uw stem horen!
Maak mij wijs, opdat ik de dingen kennen kan die Gij mijn volk geleerd hebt, de les die Gij in elk blad en elke rots verborgen hebt.
Ik verlang vurig naar kracht, niet om mijn broeders te overtreffen, maar om mijn grootste vijand –mijzelf- te kunnen bestrijden.
Doe mij steeds bereid zijn met reine handen en eerlijke ogen tot U te komen, opdat mijn geest, wanneer mijn leven als de ondergaande zon verdwijnt, tot U kan komen zonder zich te moeten schamen.”
(naar de vertaling van dr.
Hermann Kopp)
Ik ben erg benieuwd naar jullie mening/visie op de stelling aan de rechterzijde van deze log:
Luistert God, de almachtige naar het gebed van deze Sioux indiaan. Stem mee en/of reageer.
-- Ik kom er graag op terug tijdens de lezing over gebed op 11 september aanstaande in het gebouw van de Evangelische Hogeschool in Amersfoort.
“Ben ik een pessimist? Zeker niet. Ik ben ervan overtuigd dat de geschiedenis van het menselijke ras, hoe tragisch ook, uiteindelijk zal leiden tot het Koninkrijk van God.
Ik ben ervan overtuigd dat alle werken van de mensheid geïntegreerd zullen worden in het werk van God, en dat een ieder van ons, hoe zondig dan ook, uiteindelijk gered zal worden. Redding is universeel omdat de liefde van God alles omvat.
Als God God is en als God liefde is, dan is er niets buiten de liefde van God.
Een plek als de hel is ondenkbaar. Het verschil tussen een christen en een niet-christen gaat niet over redding. Redding wordt gegeven uit genade aan iedereen. Christenen zijn die mensen die door God geroepen zijn tot een speciale missie. De zin in het zijn van een christen is niet gelegen in het werken aan je eigen kleine redding, maar aan het veranderen van de menselijke geschiedenis.
Het is ondenkbaar dat de God die Zichzelf geeft in Zijn Zoon om ons te redden, sommige mensen zou hebben geschapen tot kwaad en veroordeling. Er kan maar één soort uitverkiezing bestaan, tot redding. In en door Jezus Christus zijn alle mensen uitverkoren om gered te worden.” (in What I believe, ook te lezen op de site tentmaker.org)
"Nu de kerk en de partij niet meer zeggen en toetsen wat goed en slecht is, komt het op onszelf aan en ons eigen vermogen om keuzes te maken".
Jaap de Berg (hoofdredacteur Trouw, in Filosofie voor krantenlezers, blz. 11)
De afgelopen weken waren we met zijn allen, zes in totaal, in Frankrijk te vinden. Een periode van ontspanning, inspanning, lezen, spelletjes doen met de kinderen. Leeg worden en bijtanken. Eind augustus gaat het hele circuit van werk/lezingen/ect weer van start.
De eerste IP open studieavond is op vrijdagavond 11 september aanstaande, met een spannend onderwerp: Bidden werkt? Spannend in die zin dat er niet voor niets een vraagteken achter staat. Het zal onder andere gaan over het verschil tussen het christelijk geloof en ‘magie’. Kom gerust eens luisteren en neem je vragen mee. (voor meer info: www.inperspectief.com)
De komende periode kun je weer regelmatig nieuws logs verwachten.
PS. Op de foto zie je de beroemde berg Alpe D’Huez (uit de Tour de France). Afgelopen zomer heb ik me door vrienden zo gek laten maken hem op de racefiets te beklimmen. Al na de eerste van de 21 bochten kreeg ik een diep respect voor wielrenners.
Leon de Winter laat in zijn roman La Place de la Bastille uit 1981 een Joodse geschiedenisleraar het volgende zeggen over geschiedenis (om even je tanden in te zetten):
“Geschiedenis bestaat uit subjectieve interpretaties, gemaakt door individuen met persoonlijke voor- en afkeuren, van een door geen sterveling te beheersen hoeveelheid voorvallen, gemoedsbewegingen, natuurrampen, die alle bijeen de loop tekenen van de mensheid. Niemand is in staat, door de monsterlijke afmetingen van de materie, ook maar in de schaduw te geraken van een samenhangende, omvattende interpretatie van de daden en ideeën, die de mensheid in het verleden heeft voortgebracht en waarmee wij nog steeds, tot in de kleinste bijzonderheden van ons dagelijks leven geconfronteerd worden. De geschiedenis bestaat niet, zij verandert doordat wij veranderen. Elk heden bezit zijn eigen verleden”.
